الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
183
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
فراوان به بار آورده است ، آنها كوشيدند تا نور خدا را كه از چراغش مىدرخشيد خاموش سازند ، و فوران چشمه الهى را مسدود نمايند و اين آب گوارا را بين من و خودشان گل آلود و پر درد كنند ، اگر اين مشكلات موجود بر طرف گردد آنها را به سوى حق خالص سوق خواهم داد ، و اگر چنين نشد و نتيجه حوادث به سود مخالفان گرديد بر آنان حسرت مخور زيرا خداوند از آنچه انجام مىدهند آگاه است . خطبه - 163 از خطبههاى امام ( ع ) ( 313 . ) آفريدگار بزرگ ستايش مخصوص آفريدگار بندگان است خداوندى كه گستراننده زمين ، جارى سازنده سيل در درهها رودخانهها ، و روياننده گياهان در كوهها و تپهها . نه براى اوليتش آغازى است و نه بر ازليتش پايانى ، نخستينى است كه همواره بوده و جاويدى است كه سرآمدى نخواهد داشت . پيشانيها در برابر عظمتش به خاك افتاده ، و لبها به يگانگى او گشوده شده ، براى هر مخلوقى حدى قرار داده تا با وجود پاكش شباهت نداشته باشند ( و كسى در شناخت او به اشتباه نيفتد ) افكار و انديشهها هرگز نمىتوانند با حدود و حركات ، و جوارح و ابزار ، اندازه و حدى برايش تعيين كنند . هيچگاه نمىتوان گفت از « كى » بوده ؟ و برايش نيز سرآمدى نتوان تعيين كرد كه گفته شود تا « كى » خواهد بود ؟ آشكارى است كه در بارهاش نتوان گفت « از چه چيز پيدا شده ؟ » و مخفى و پنهانى است كه نمىتوان گفت : « در كجا است ؟ . نه جسم است كه بتوان به پايانش دست يافت و نه پوشيده و محجوب است كه چيزى بر او محيط گردد . نه آن قدر به موجودات نزديك است كه به آنها چسبيده باشد ، و نه آن قدر دور كه از آنها فاصله گيرد ، نگاههاى ممتد بندگان از او پنهان نيست نه تكرار الفاظ بر زبان نه بالا رفتن و نزديك شدن به تپهها ، و نه برداشتن گامهاى بلند در شبهاى ظلمانى و درون تاريكيها . . .